Aanleg oude park

Aanleg oude park, Oudste deel, ± 1720 – ± 1845

Bij het stenen theehuis uit de 18 eeuw, aan de noordkant van het van historische park, ligt het oudste deel van het park. Hier is nog een deel van de afbakening met lindebomen te zien in carrévorm: het restant van een formele tuin, die ongeveer in 1720 werd aangelegd.

Later is het gebied rondom de huidige villa – die in 1844 werd gebouwd – in landschapsstijl aangelegd. In dit gedeelte komt een groot aantal verschillende tuinelementen voor. De belangrijkste hiervan zijn: een kluizenaarshut, een volière, een slingervijver, een boomgaard, twee houten rietgedekte schuren, een oranjerie en een parkbos met slingerpaden. Tot dit deel behoort ook de lindelaan tussen het weiland en de drooggemaakte Sânjes en de eikenlaan aan de westzijde.

 

1855 – 1862

Het tweede deel van de aanleg is eveneens in landschapsstijl. Het is aangelegd van 1855 tot 1862. Beeldbepalend is een grote slingervijver, omgeven door slingerpaden. Langs de vijver zijn karakteristieke tuinelementen aanwezig. De belangrijkste zijn: een tuinhuis met een grot, een ‘Zwitserse’ en een driearmige brug, een eiland met vaas en een parkbos met slingerpaden.

 

1858 – 1862

Het derde deel bestaat uit de voormalige veenplas Sânjes die in de periode 1858-1862 is ingepolderd en ingeplant. Dit langgerekte deel is ook aangelegd in landschapsstijl en bestaat uit bos (voormalig hakhout), watergangen en de Jodenvijver, alsmede slingerpaden met laanbeplanting en de Blauwe Koepel.

 

Weiland met ooievaarsnest, 17e eeuw

Dit deel is altijd als weiland in gebruik geweest. Het werd in de volksmond ‘het Ooievaarsnest’ genoemd; de aanleg dateert uit de 17e eeuw. In 2014 is dit deel van het park opnieuw ingericht door de Duitse kunstenaar Tobias Rehberger.

 

Bekijk ook de plattegrond.